|
کلامی دیگر...
|
||
رمضان آمد! رمضان آمد تا یادمان بیندازد که همیشه بهانه ای برای بخشیدن هست! و برای بخشیده شدن... رمضان آمد تا شانه های ما از بار یک سال خستگی رها شود. آمد تا مهمانی و مهمان شدن، رسم کهنه دیروز نشود... آمد تا یادمان بیاورد که بنده ات را در یکی از همین سحرهای آشنا و در نجوای "الهی لا تودبنی بعقوبتک" در آغوش گرفته ای و امیوارش کرده ای به " اقبل منی الیسیر و اعف عن اکثیر"... آمد تا 30 سحر "اللهم انی اسئک" گویان، علی رغم همه بدیهایمان، باز هم دل به اجابت ببندیم... آمد تا "ربنا" خوانان با لقمه لقمه محبتت افطار کنیم و قشنگترین حالات را در قشنگترین لحظات با ذکرت تجربه کنیم؛ و به یادت... رمضان آمد تا...

* عکس برگزیده مسابقه عکاسی با موضوع "تاریکی و روشنایی" پروچیستا
|
|